Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland is een staat in West-Europa gelegen tussen de Noordzee en de Atlantische Oceaan, met ongeveer 60,6 miljoen inwoners. In de moderne geschiedenis heeft deze staat als grootmacht een belangrijke rol gespeeld.

De twee onderdelen van het Verenigd Koninkrijk omvatten in totaal vier gebieden die voortkomen uit de landen die in het koninkrijk zijn verenigd:

Het eiland Groot-Brittannië omvat:

1. Engeland in het zuiden (50.714.000 inwoners);
2. Schotland in het noorden (5.108.000 inwoners);
3. Wales in het westen (2.977.000 inwoners);

het noordoostelijk deel van het Ierse eiland vormt:
4. Noord-Ierland (1.733.000 inwoners).

Deze gebieden hebben nog altijd een duidelijk herkenbare culturele, maar deels ook politieke identiteit, die hoorbaar is in de verschillende talen en dialecten die er gesproken worden, zichtbaar in onder meer vlaggen, bankbiljetten en plaatsnaamborden, en voor de bevolking bovendien voelbaar in recentelijk tot stand gekomen vormen van beperkt zelfbestuur in Noord-Ierland, Schotland en Wales. Dit alles laat evenwel onverlet, dat in internationale betrekkingen alleen het soevereine Verenigd Koninkrijk een rol speelt. In de strikte betekenis van 'onafhankelijke staat' zijn de 'landen binnen het koninkrijk' geen landen, maar in een wat ruimere betekenis van 'begrensd gebied met een politieke identiteit' wel. Gebruik makend van deze dubbele betekenis kan het Verenigd Koninkrijk worden aangeduid als 'vier landen in één land'.

Vlag

De vlag van het Verenigd Koninkrijk of de Union Flag, ook wel de Union Jack genoemd, is de nationale vlag van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, en werd ook in heel het Britse Rijk gebruikt. De vlag behoudt een officiële of semi-officiële status in vele landen van het Gemenebest van Naties.